Witamy na M-Forum.

[Kira.]

Chciałabym się poradzić, zwłaszcza panów. Otóż jestem z chłopakiem prawie 3 miesiące, dla nas obojga to pierwszy poważny związek, wiem, że niektórym wyda się to krótko, ale dla nas ramy czasowe jakiegoś większego znaczenia nie mają, ja nie mam żadnych oporów i w sumie czasem myślę, że ma ze mną trochę za dobrze. Petting i seks oralny zaczęliśmy jakoś po 2 tygodniach, był w sumie zaskoczony, bo nie musiał mnie namawiać do 'robienia loda', czy połykania. Po prostu taka jestem, że do większości takich rzeczy mam stosunek 'ok, czemu nie?' O normalnym seksie też sporo rozmawialiśmy, byliśmy oboje na 'tak' i stwierdziliśmy, że jak będzie okazja, więcej czasu, bez rodziców za ścianą, na spokojnie, to spróbujemy. No i tu pojawił się problem, bo okazja była wczoraj, 2 dni wcześniej sam wyszedł z inicjatywą, ale potem odwrócił kota ogonem, że boi się o mnie, że dla mnie jako kobiety to jest coś ważnego itd. Wyciągnęłam go na spacer, bo chciałam z nim pogadać w cztery oczy, dowiedzieć się, o co mu naprawdę chodzi. No i dowiedziałam się za wiele - na samym wstępie zapytał się mnie 'czy nie jestem zła, że on nie chce teraz'. Motał się w zeznaniach po prostu, powtarzał, że nie za bardzo potrafi mi to wytłumaczyć, raz było, że to nie są jakieś niewinne zabawy, jak do tej pory, że dla niego ok, ale chodzi mu o mnie, żebym niczego nie żałowała, że boi się, że będzie nie tak, jakbym chciała, a z drugiej strony, że co by było, gdybyśmy wpadli, że jego rodzice by zabili, że co innego, jak skończy technikum. Miałam po prostu karpia, bo zdał sobie dopiero teraz sprawę z faktu, że seks może skończyć się dzieckiem... A ja mu już kiedyś mówiłam, że na wiosnę (w domyśle - jak zaczniemy) pójdę do ginekologa po tabletki, ogólnie prowadzę kalendarzyk, a gumki to podstawa. Nawet, jakbym wpadła, czego w sumie nie biorę pod uwagę, bo na matkę się nie nadaję, to jakoś by to było, moi rodzice pokrzyczeliby, ale po wszystkim cieszyliby się z wnuka. Kiedyś też usłyszałam od niego, że jego była miała parcie na seks, ale on jej nie kochał i nie chciał, stwierdził, że ze mną to co innego. Ale teraz czuję się, jak się czuję - podkopał mi samoocenę strasznie, poczułam się wystawiona, zwłaszcza, że sam na początku zaczynał rozmowy o seksie, badał grunt, a jak przyszło co do czego, wyszło na to, że ja chcę, a on nie. I nie będę ukrywać, że naprawdę źle się z tym czuję, jest mi po prostu przykro i tak naprawdę nie wiem, jak to ogarnąć, jak się zachowywać itd. Bo po tej rozmowie odechciało mi się wszystkiego po prostu.

[hanna_anna]

Jesteście dopiero trzy miesiące ze sobą, fakt czas może nie odgrywa większej roli, ale mimo wszystko.
Moim zdaniem powinnaś dać mu jeszcze więcej czasu. No bo jaka byś miała z tego przyjemność jeżeli robił by Twój partner coś wbrew sobie?
Nie musisz od razu czuć się odrzucona, z jednej strony to chyba dobrze ze się o Ciebie troszczy i nie chce żebyś podejmowała pochopnej decyzji

[Bobbb]

Z reguły działa to w drugą stronę, nietypowa sytuacja.

boi się, że będzie nie tak, jakbym chciała

Hm, brzmi to trochę tak, że chce być bardzo dobry w łóżku, zaspokoić Cię w pełni, a uważa że nie będzie w stanie Dlaczego tak sądzi, czy chodzi o jakieś wcześniejsze doświadczenia, nie wiem.

co by było, gdybyśmy wpadli

Każdy się o to boi, ale szanse są niezwykle małe i raczej chłopak zdaje sobie z tego sprawę. Może seks nie jest dla niego ważny, bardziej zależy mu na więzi niefizycznej i nie jest w stanie podjąć nawet tego minimalnego ryzyka? Odpowiedzi szukałbym jednak bardziej w tym pierwszym cytacie.

Nie bądź zła na niego, ma prawo do czegoś takiego. Trzeba to zrozumieć, no i o tym rozmawiać. Na pewno będzie jeszcze wiele okazji i życzę aby się udało.

[ema]

Jeszcze nie skończyłas technikum więc zakładam, że macie po naście lat, może chłopak po prostu się boi, i tyle?
Toż to tez człowiek
Może się bać ciąży, że nie stanie na wysokości zadania, że nie spodoba Ci się i go zostawisz, że za mocno się do niego przywiążesz skoro to Twój pierwszy raz, a nie jest do końca pewny czy po 3 miesiącach znacie się na tyle, żeby podejmować takie powazne kroki etc etc... Pogadaj z nim, powiedz mu, że nie zamierzasz naciskać, zmuszać go czy cokolwiek, ale niech Ci powie jasno i wyraźnie co jest powodem zmiany decyzji, bez ściemniania. I wtedy jak usłyszysz jasno, że boi się niewypału, albo boi się dzidziusia, to może trochę przestaniesz się martwić, że zostałaś wystawiona. Pamiętaj, że facet może miec takie same rozterki jak kobieta w tym temacie, nawet większe

Ewentualnie możesz go jeszcze zgwałcić (co wcale nie zostało napisane ironicznie^^), jak już będzie jakieś kiziu miziu, atmosfera się rozgrzeje, będziecie rozebrani to pociągnij sprawę dalej i tyle, 99% nie będzie umiało odmówić w takich okolicznościach, popęd bierze górę nad rozumem. Tylko czy na prawde chcesz, żeby jego pierwszy seks wydarzył się wbrew jego woli i żeby potem miał z tego powodu rozterki, że nie umiał nad sobą zapanować?

[Kira.]

Właśnie naprawdę myślałam, że chodzi mu tylko o mnie i o moją reakcję, bo pierwsze, co mi powiedział, to to, że chce, żebym to sobie przemyślała itd. Chciałam go upewnić, że jestem gotowa i chcę, ale on się po prostu mną wykręcił. To też trochę tak, jakbym nie umiała myśleć samodzielnie albo była upośledzona, czego jeszcze nikt u mnie wbrew pozorom nie stwierdził i trzeba myśleć za mnie. Jak zobaczył, że jest mi przykro, to zaczął śpiewkę, że jak chcę, to możemy... Z tym, że teraz to już w ogóle nic mi się nie chce.

I właśnie wiem, że to jest nietypowe i źle się z tym czuję i podejrzewam, że nawet jeśli to jakoś z czasem obejdziemy, to jednak to, czego się nasłuchałam, gdzieśtam zostanie.

Co do zaspokojenia - kiedyś na to zeszło i mu szczerze powiedziałam, że nie mam nie wiadomo jakich oczekiwań. Wiadomo, że pierwszy raz nie jest jakoś mega przyjemny, orgazmu też ze świecą szukać. Liczę się z tym. A na

jakieś wcześniejsze doświadczenia

nie mam co narzekać, więc to też nie to.

Może seks nie jest dla niego ważny, bardziej zależy mu na więzi niefizycznej i nie jest w stanie podjąć nawet tego minimalnego ryzyka?

Jest. Już bardziej stawiałabym na to, że się po prostu rozleniwił, nie chce zmieniać obecnego stanu rzeczy, bo tak mu jest wygodniej.

Nie bądź zła na niego, ma prawo do czegoś takiego

Mimo wszystko jestem, to nie ja pierwsza podgadywałam, to nie ja pierwsza zaproponowałam. Jakbym ja nie była gotowa, powiedziałabym to na wstępie, jak tylko zeszlibyśmy na temat seksu. A tak uraził moją dumę po prostu.

że za mocno się do niego przywiążesz skoro to Twój pierwszy raz, a nie jest do końca pewny czy po 3 miesiącach znacie się na tyle, żeby podejmować takie powazne kroki etc etc...

Od dwóch miesięcy mi mówi, że mnie kocha. Z resztą, nawet jakby nie mówił - coś takiego widać i już.
I nie, nie chcę robić nic wbrew jemu, nie chcę, żeby to było na 'odwal się', z musu. Tyle, że widział, że jest mi przykro i teraz nawet nie wiem, czy następnym razem sam nie wyjdzie z inicjatywą, tylko dlatego, żeby mieć mnie z głowy...

[TalRash]

ema, dobrze radzi. Chłopak po prostu się boi. Jest to dla niego nowa sytuacja, nie czuje się w niej pewnie i ma prawo mieć obawy.
Ciężko jest mi postawić się w jego sytuacji, jednak uważam, że tym co powiedział próbował "kupić" sobie trochę czasu. Czasu na to, aby oswoić się z tym wszystkim. Nie naciskaj na niego zbyt mocno i rozmawiajcie, rozmawiajcie i jeszcze raz rozmawiajcie.
Z biegiem czasu chłopak poczuje się bardziej komfortowo i w końcu się przełamie

[Jacek2012]

Myślę, że dla Twojego chłopaka będzie to pierwszy raz. Wiem z własnego doświadczenia, że chłopak, gdy juz zamota się w kłamstwo, że już się z jakąś dziewczyną kochał, ma przechlapane. No bo jak takie kłamstwo odkręcić? Niby proste, ale męska ambicja nie pozwala. Jakie wyjście? Jeśli bardzo chcesz i to właśnie z nim to po prostu musisz przejąć pełnię inicjatywy. Bez umawiania się na seks, bez ustalania czegokolwiek - po prostu sama bądź gotowa, a on i tak będzie chciał, bo samiec niemal nigdy nie odmawia.

[Kira.]

Myślę, że dla Twojego chłopaka będzie to pierwszy raz. Wiem z własnego doświadczenia, że chłopak, gdy juz zamota się w kłamstwo, że już się z jakąś dziewczyną kochał, ma przechlapane. No bo jak takie kłamstwo odkręcić? Niby proste, ale męska ambicja nie pozwala. Jakie wyjście?

Nie wiem, może napisałam to wszystko niejasno, ale chyba jednak Ty nie do końca przeczytałeś ze zrozumieniem, skoro inni nie mieli problemu z pojęciem tego, że to pierwszy raz nas obojga...

Jestem po rozmowie z nim no i zaczął mnie przepraszać, ze to wyszło, jak wyszło i zarzekać, że naprawdę chodziło mu tylko o to, że jak np. zerwiemy, to ja mogę żałować, że to z nim, a nie z innym. Neoromantyk mi się trafił

[Mendoxes]

Jest prawiczkiem, boi się, że nie będzie umiał Cię zaspokoić ; zrób pierwszy krok za niego to odzyska swoją męskość umysłu...

[ema]

Jestem po rozmowie z nim no i zaczął mnie przepraszać, ze to wyszło, jak wyszło i zarzekać, że naprawdę chodziło mu tylko o to, że jak np. zerwiemy, to ja mogę żałować, że to z nim, a nie z innym. Neoromantyk mi się trafił

Jak tak to jednak polecam gwałt. Zabierz sie do rzeczy, w trakcie nie bezie dyskutował
Tych mniej odważnych niestety trzeba siłą, bo sami to się w życiu nie zdecydują

Swoją drogą to miłe ze strony faceta, że tak bardzo przejmuje się Twoimi uczuciami, jesli to nie była tlyko głupia wymówka to duży plus dla niego.

[Loki1993]

Mój męski rozum podpowiada mi że albo jest bardzo skromnie obdarzony przez naturę, albo jest gejem, albo ty jesteś nie w jego typie.