Witamy na M-Forum.

[hanna_anna]

Jakich ludzi lubicie? Jakie cechy sobie szczególnie u ludzi cenicie?

[vetus]

Uwielbiam ludzi szczerych do bólu. Takich, którzy powiedzą mi co myślą, a nie opier*alają dupę za plecami. Lubię ludzi zaradnych, nie cierpię miernot, leniuchów i skomlących piesków.

[Prittstick]

Szczególnie cenię sobie ludzi, którzy wyznaczają sobie w życiu jakieś cele, i mimo wszystko do nich dążą, ludzi z pasją, oraz z własnym zdaniem. Szczerość u ludzi też lubię, a najbardziej lubię ludzi pozytywnie zakręconych

[Arsen]

Zdecydowanych - robią coś, mówią coś i są w tym konsekwentni

[Pirat]

Dziwnych. Tych którzy są ciekawsi od masy..

[hanna_anna]

Również cenie sobie ludzi zdecydowanych i przede wszystkim szczerych. Uwielbiam ludzi o szerokich zainteresowaniach, z którymi można na rożne tematy porozmawiać.
Oraz ludzi którzy maja własne zdanie na dany temat i nie zmieniają go pod wpływem innych osób.

[Nineku]

Cenię towarzystwo tych, którzy potrafią klarownie wyjaśnić swoje myśli i osądy.
Nie potrzebują być w centrum uwagi, a mimo to zwracają na siebie uwagę przez to, jakimi są naturalnie.
Wzajemna akceptacja polega także na wspólnych zainteresowaniach czy zamiłowaniu do czasu spędzanego (czasem całą nocą) w pubie i wtopieniu się w masę.
Ludzie, których lubię, nie odwracają się, gdy ktoś ma problemy, sami czasami żyją na skraju normalności. Czasem pieprzą od rzeczy o filozofii życia i swoich własnych wielkich przemyśleniach, innym razem uciekają na koniec świata by tam dać upust swojej odmienności.

[NYC]

lubię ludzi, który sa szczerzy, nawet jesli mówią prawdę, która boli. Podziwiam i szanuję ludzi z pasją, ludzi, którzy robią rzeczy uznawane za niemożliwe. Uwielbiam ludzi towarzyskich, wesołych, takich, którzy zarażają radością nawet jeśli nie mam powodów do radości, którzy potrafią się uśmiechać, gdy przezywają trudne chwile.

[Liszka]

ciekawych, szczerych, prawdziwych, dziwnych. Nawet jeżeli ktoś jest idiotą, ale jest w tym prawdziwy, nikogo nei udaje- lubię go.

[Cinnamon]

Szczerych, ciekawych, wesołych, takich, którzy mają swoje zdanie i go nie zmieniają pod wpływem innych. Lubię ludzi dziwnych, szalonych, nienormalnych...
Łatwiej mi powiedzieć jednak jakich nie lubię. Nie przepadam za takimi, którzy marudzą ciągle "o jezu, a po co mi to?", "nigdy mi się to nie przyda w życiu, o jezu, o jezu", którzy krytykują wszystkich wkoło, a sami nie są lepsi. Nie lubię nudziarzy oraz tych, którzy wypowiadają się o czymś, o czym nie mają pojęcia.

[Mario29]

Lubię ludzi wesołych, pozytywnie zakręconych. U ludzi cenię również szczerość oraz lojalność.

[emki1992]

Podobnych hehe do mnie;).Czyli szanujących się mimo wszystko ...porządnych którzy w trudnych chwilach pomóc potrafią i w najgorszych chwilach swego życia się cieszyć potrafią i też muszą być trochę rozrywkowi na pewno nie mogą być kujonami .Nie cierpię takich co przychodzą tylko do szkoły by chlać litry wódy albo takich co wolą się ubić lub szpilki se kupić na dyskę zamiast pomyśleć i troszczyć się o własnym dziecku.

[Trap]

Radosnych, ze zwariowany poczuciem humoru, nienormalnych (w dobrym tego słowa znaczeniu ), prawdziwych, z dystansem do siebie, lubię ludzi którzy potrafią każdą sytuację przemienić w żart, ludzi z którymi da się normalnie porozmawiać, ciekawych, którzy zdają sobie sprawę, że oceny to nie wszystko, ale mimo tego uczą się zawsze najlepiej jak potrafią. To te najważniejsze cechy

[Nieprzenikniona]

Szczerych, lojalnych, taktownych, prawdomównych, z poczuciem humoru, ze zdrowym dystansem, inteligentnych, rozsądnych, uczuciowych, wrażliwych, koleżeńskich, pomocnych, radosnych.

[Raymond]

Hmm, lubię osoby, które są szczere, czasem aż nadto, ale nie złośliwie szczere, by tylko "upodlić" słowami drugiego człowieka. Kolejnymi lubianymi cechami dla mnie są uczciwość, lojalność wobec rodziny czy przyjaciół albo jakiejś wspólnoty, do której się dobrowolnie wstąpiło, posiadanie własnego zdania, swoich przemyśleń co do rozmaitych kwestii i trzymanie się ich bez względu na opinie innych. "Plusuje" u mnie również naturalność zachowania, czyli staranie się bycia sobą, nie "granie pod publikę". Jeszcze warto wspomnieć o cechach takich jak: skromność, ale prawdziwa, czy pomaganie innym, nawet gdy nie ma z tego jakiejś bezpośredniej korzyści dla nas - to też mi się podoba :) A, i nie można zapomnieć o pogodności i "nutce" optymizmu do życia, przez co ludziom wokół takiej osoby od razu nastroje się poprawiają ;)