Witamy na M-Forum.

[MissMac]

Jaki kierunek studiujesz (bądź zamierzasz studiowac) i dlaczego ?

[Trap]

Na pewno będę się stara dostać na AGH do Krakowa. Kierunek? Mechatronika, informatyka, ew. nanotechnologia. Dlaczego? Interesuję się tym od dłuższego czasu, a po drugie jako informatyk itp zawszę znajdę pracę.

[Ser.]

alooohaa, gratuluję! Na medycynę trudno się dostać.

Ja zaczynam w październiku filologię germańską. Co jest najśmieszniejsze, nienawidzę tego języka. Nie dostałam się na wymarzony kierunek : psychologię, dlatego postanowiłam, że przez ten rok podszkolę język, który mam w miarę opanowany, poprawię maturę i będę starała się ponownie dostać na psychologię. Mam nadzieję, że tym razem się uda. Jeśli nie, będę walczyć ostro o przyjęcie. Nie poddam się, choćbym miała przez 10 lat poprawiać maturę. W końcu się dostanę.

[tomcio2020]

Ochrona środowiska - poszedłem na ten kierunek ze względu na to, że interesuje się tym zagadnieniem. Jednak początkowo mocno się zdziwiłem i było bardzo ciężko. Dotrwałem do III roku i nie żałuję. Myślę, że jest to kierunek po którym praca będzie. Zresztą został wpisany jako "kierunek zamawiany" przez rząd . Studiuję na najbardziej klimatycznej uczelni w kraju i dobrze, że nie wyjechałem .

[bananowa]

- Turystyka i rekreacja z racji tego, że uwielbiam podróżować i podoba mi się geografia.
- Fotografia to chyba wiadomo dlaczego.
- Filologia angielska, język mi się przyda, potem mogę mieć jakąś przyszłość, wyjadę czy coś.

Nie wybrałam jeszcze, a czasu coraz mniej ;c

[Raen]

Cel: AGH, ale nie chce zapeszać, nie wiadomo jak to się wszystko potoczy z maturą
Co chciałbym studiować?
-Mechanikę i budowę maszyn
-Automatyka i robotyka
lub inne ścisłe kierunki

[Emancypantka]

Jeszcze nie studiuję, ale myślę, że pójdę na dziennikarstwo albo do Wyższej Szkoły Policyjnej lub wojskowej.
Ponadto może jeszcze kulturoznastwo, politologia, stosunki międzynarodowe, filologia angielska, skandynawska lub niemiecka.
Dziennikarstwo dlatego, bo jestem na profilu dziennikarskim w liceum i ciekawi mnie zawód dziennikarza. Co prawda ciężko znaleźć pracę.
WSPol/wojsko - od małego miałam inne marzenia niż reszta dziewczynek. A mianowicie chciałam iść do wojska albo być policjantką właśnie. Cóż, nie wiem, czy to by wypaliło ze względu na moją kondycję fizyczną, ale może uda mi się ją poprawić przez te dwa lata.
Kulturoznastwo - tym się pasjonuję. Uwielbiam poznawać kulturę i sztukę.
Politologia/stosunki międzynarodowe - również ciekawa sprawa. I myślę, że ma duże znaczenie dla społeczeństwa, ewentualnie po tych kierunkach mogę być politykiem. A móc poprawić w jakimś stopniu warunki życia w Polsce bardzo bym chciała.
Filologia angielska/skandynawska/niemiecka - językami obcymi sie pasjonuję, angielskiego się uczę, niemieckiego już nie, ale uczyłam się długo. Najbardziej ciekawi mnie skandynawistyka, bo języki skandynawskie nie są łatwe i byłyby niemałym wyzwaniem dla mnie. A ja lubię takie wyzwania i gdybym sobie z tym poradziła, miałabym niemałą satysfakcję.

Oczywiście nie wybrałam jeszcze między którymś z tych kierunków, zobaczę za jakiś czas. A nuż oświeci mnie i pójdę na medycynę?

Dziennikarstwo każdemu odradzam, ja zrezygnowałam. Nic ciekawego wbrew nazwie, kompletnie niepotrzebne przedmioty, niczego co przygotowuje do zawodu dziennikarza. Stosunki międzynarodowe ponoć ciekawe, tylko z pracą potem krucho. O politologii czy kulturoznawstwie też nic dobrego nie słyszałam, raczej znajomi byli zawiedzeni. Ja teraz jestem na anglistyce i jest ok, choć żałuję że nie uczę się jakiego mniej popularnego języka, nie żeby miał być ciekawszy czy być dla mnie wyzwaniem, ale nie ma takiej konkurencji i łatwiej o fajną pracę. To tyle od starszej koleżanki.

Co do pań, które wybrały pedagogikę to może jak skończycie będzie lepiej. Znajomi, którzy teraz skończyli jak jeden mąż bezrobotni, żeby zatrudnić się w szkole czy przedszkolu trzeba mieć wtyki, więc szukają pracy w sklepach itp.

[mystery]

Dziennikarstwo każdemu odradzam, ja zrezygnowałam. Nic ciekawego wbrew nazwie, kompletnie niepotrzebne przedmioty, niczego co przygotowuje do zawodu dziennikarza.

Jeśli mogę wtrącić, może komuś się przyda. Studia dziennikarskie nie mają absolutnie żadnego sensu jeśli w międzyczasie nie zdobywa się na własną rękę doświadczenia. To doświadczenie jest ważniejsze niż studia. Do redakcji nie bierze się ludzi po studiach tylko ludzi poleconych- którzy już w jakiejś innej redakcji się sprawdzili(jeśli dodatkowo są po dziennikarstwie to okej, ale nie muszą). Trzeba wręcz się liczyć z tym, że aby dostać pracę trzeba najpierw popracować trochę na stażach, praktykach, pobyć na próbnych umowach.Wybranie innych studiów niż dziennikarstwo nie zamyka drogi do zawodu- o ile wykażecie się inicjatywą. Absolwentów dziennikarstwa jest jak psów. Tylko własna inicjatywa może was z tego tłumu wyróżnić. To zresztą działa w zasadzie na każdym kierunku humanistycznym, tak btw.

[ola6]

Myśle ze jesli teraz miałabym podejmowac decyzje o tym jaki ma być to kierunek to zdecydowałabym sie jednak na filologie angielską. To jednak moim zdaniem jest przyszłościowy kierunek.

[FleurDeCoton]

Dziennikarstwo każdemu odradzam, ja zrezygnowałam. Nic ciekawego wbrew nazwie, kompletnie niepotrzebne przedmioty, niczego co przygotowuje do zawodu dziennikarza.

Jeśli mogę wtrącić, może komuś się przyda. Studia dziennikarskie nie mają absolutnie żadnego sensu jeśli w międzyczasie nie zdobywa się na własną rękę doświadczenia. To doświadczenie jest ważniejsze niż studia. Do redakcji nie bierze się ludzi po studiach tylko ludzi poleconych- którzy już w jakiejś innej redakcji się sprawdzili(jeśli dodatkowo są po dziennikarstwie to okej, ale nie muszą). Trzeba wręcz się liczyć z tym, że aby dostać pracę trzeba najpierw popracować trochę na stażach, praktykach, pobyć na próbnych umowach.Wybranie innych studiów niż dziennikarstwo nie zamyka drogi do zawodu- o ile wykażecie się inicjatywą. Absolwentów dziennikarstwa jest jak psów. Tylko własna inicjatywa może was z tego tłumu wyróżnić. To zresztą działa w zasadzie na każdym kierunku humanistycznym, tak btw.

To jeszcze ja się dołączę jako córka dziennikarzy Każdy, kto ma chęci i talent, który podszkoli, może zostać dziennikarzem. Dziennikarstwo z nikogo dziennikarza nie zrobi jeżeli ten ktoś nie ma do tego smykałki i koniec.
Moja mama swego czasu prowadziła szkolenia dla studentów (w radiu), większość z nich to byli studenci dziennikarstwa. Mieli zadania typu "iść na ulicę i pytać ludzi co sądzą o tym i o tym", dodać do tego coś od siebie i zmontować, normalny reportaż. A potem przychodzi do niej dziewuszka która nie zrobiła prawie nic. Mama się pyta dlaczego. A dziewczyna "no bo ja nieśmiała jestem". Skoro jest nieśmiała, to po kij pcha się na dziennikarkę? Że nie wspomnę o jakimś takim zmuleniu, prawie żadne z nich nie miało pomysłów na materiał, wszystko ma być podane na tacy. No ludzie kochani.
To trzeba mieć we krwi! Taki talent można dopracować i wyszlifować, ale nie da się tego nauczyć! Mam wrażenie, że połowie (jak nie więcej) studentom tego kierunku wydaje się, że dziennikarz to osoba której praca polega na spotykaniu się ze sławnymi osobami. Nie kochani. To polega przede wszystkim na bieganiu cały dzień w celu znalezienia pomysłu na reportaż, znajdywaniu osób z którymi można porozmawiać, siedzeniu w studio i żmudnym pracowaniu nad swoim materiałem. A za jeden reportaż można dostać, uwaga, 100 zł.

Dziennikarstwo to wspaniały zawód jeżeli ma się do tego pasję i górę pieniędzy. Wyżyć jest z tego ciężko, bo przeciętny dziennikarz haruje jak wół, a zarabia marnie. Jest to fajne, ale jako hobby. No chyba, że ktoś lubi ciężko pracować i zarabiać 2000 zł, są tacy pasjonaci, jak w każdym zawodzie. Ale rozczarują się ci, którzy oczekiwali kokosów i wywiadów z gwiazdami.

[hanna_anna]

Prawo, drugi rok. Dlaczego? Zawsze interesowałam się prawem, już od małego mówiłam że będę panią adwokat ; ) Aczkolwiek jest wiele kierunków które mnie interesują, kto wie, może jeszcze zacznę studia w innym kierunku.

[ola6]

Ja musze powiedzieć ze na naukę tak naprawde nigdy nie jest za pozno. I tak nawet po 30tce jesli chodzi o język mozna się go uczyc o każdej porze

[NieDramatyzuj]

Ciągnie mnie na administrację,bo zahacza o sprawy prawne,które zawsze mnie interesowały.

[Mrs Nobody]

zastanawiam się nad prawem, historią, filologią polską lub angielską. filozofia pozostanie najprawdopodobniej w sferze marzeń. od zawsze większą przyjemność sprawiała mi nauka z przedmiotów humanistycznych. widzę siebie jako prokurator tudzież adwokat, nauczycielka czy tłumacz.

[kasia9090]

Tylko techniczne kierunki. A dlaczego techniczne? A no żeby potem nie trzeba było szukać pracy jak tutaj: http://pwsz-tarnow.edu.pl/Szukam-pracy-w-Tarnowie-t Wiadomo przecież, że pi kierunkach humanistycznych pracy nie ma... ale z drugiej strony nie każdy ma "pociąg" do matematyki.

[Blu]

Jeszcze tylko rok, a na ostateczną decyzję trudno się zdecydować.
Po pierwsze - Filologia angielska z językiem francuskim. Wiem, jak wiele negatywnych opinii na temat tego kierunku krąży, jak bardzo jest oblegany i jak trudno po nim znaleźć pracę. Ale nie łudźmy się, co można osiągnąć w naszych czasach po skończeniu jednego humanistycznego kierunku. To pytanie retoryczne. Oby dwa języki są bardzo przyjemne, mój francuski jest dopiero na początkowym etapie i chociaż jego stopień trudności jest dość wysoki, jestem świadoma, że dwa języki to tak na prawdę minimum. Co do angielskiego po prostu lubię i większych problemów mi nie sprawia. Myślałam nad tym, aby zrobić specjalizację nauczycielską i po trzecim roku pójść dodatkowo na podyplomową translatorykę. Zakres możliwości od razu większy.
Jako drugi kierunek w trakcie filologii, ewentualnie podyplomowo - zobaczymy co czas pokaże obrałam na tą chwilę Zarządzanie zasobami ludzkimi. W połączeniu z dobrą znajomością języków wydaje się dość świetlany.
Jeżeli mój plan A się nie uda, na trzecim miejscu zostaje psychologia co do której jestem świadoma, że wielkich perspektyw po jej ukończeniu nie mam. Specjalizacja sądowa jest moim skrytym marzeniem, ale gdyby miało dojść do skutku i patrząc na to realistycznym okiem, wybrałabym reklamy/biznesu. Chodziło mi do swojego czasu po głowie prawo, ale niestety bez znajomości ani rusz. Póki co hermetyczność w tym zawodzie jest na tyle zachowana, że ciężko byłoby mi się wybić, a trzeba być realistą bądź co bądź.