Witamy na M-Forum.

[MC-arcin]

Jak w temacie... Jestescie bardziej humanistami czy ścisłowcami??

Heh...ja tam jestem scislowy umysl (nie liczac fizyki)...
nienawidze historii (oprocz starozytnosci) nie mam pamieci do dat ani wydarzen...
A polski tak srednio...

[Mrs Nobody]

humanistka z krwi i kości. ; ) i nie chodzi tu bynajmniej o niechęć do matmy. lubię język polski, angielski, niemiecki i historię. matematyka i biologia mnie odprężają. natomiast fizyka i chemia cholernie nudzą. po semestrze na biol-chem-fizie stwierdziłam, że wolę działać, poznawać, oglądać niż trzaskać zadania z danymi, które są dla mnie czystą abstrakcją - czymś, czego za cholerę sobie nie wyobrażę. naprawdę podziwiam ludzi, którzy się tym pasjonują albo chociaż, mając na uwadze swoją przyszłość, potrafią zmusić do sumiennej nauki. bo nie się co oszukiwać - umysłom ścisłym łatwiej o pracę. polonista, dziennikarz, psycholog czy absolwent prawa po jakiejkolwiek aplikacji muszą jeszcze umieć się sprzedać, zważywszy na liczbę magistrów po w/w kierunkach. u mnie wygląda to niestety tak - "ok, nauczę się, dostanę czwórę lub piątkę i nie będę miała więcej do czynienia z tym cholerstwem". ; ) myślenie absolutnie niegodne pochwały.

[Adrian13]

http://gosc.pl/doc/1070957.Zdrowie-urod ... ry-oswiaty

Czas wyboru. Zaczynam się wstydzić, że jestem Polakiem....

[Iorveth]

Dla mnie ten artykuł to tak jakbym miał zginąć z potrącenia malucha. Wielki wstyd. Poszedłem na humana (WOS-hist) bo bylem za głupi do innych klas, ale teraz mam dobre oceny, i zamierzam zdawać inne przedmioty na maturze niż WOS i historia.

[karr]

zawsze bardziej ciągnęło mnie do humanistycznych przedmiotów. chociaż nie jestem typem człowieka, który nazywa się humanistą z racji tego, że nienawidzi matematyki/chemii/fizyki (albo po prostu nie czai tych przedmiotów i stąd uznanie, że nie jest do nich stworzony). fakt, matematyka nigdy za bardzo mnie nie interesowała, ale chemia i fizyka potrafiły zainteresować mnie niektórymi tematami, czasami aż żałuję, że moja wiedza z tych przedmiotów jest dosyć ograniczona (ale jeszcze nic stracone). aktualnie jestem na takim etapie, że z równą przyjemnością zagłębiam się w literaturę jak i w książki poświęcone zoologii albo fizjologii.

[Expresso]

Ja pół na pół Lubię chemię, biolę (ale czy biloa jest ścisła?), ale nie lubię zbytnio matmy i fizy. A lubię WOS i polaka. Więc trudno mnie określić.

[Kaco123]

Ścisłowiec, najgorsze są wypracowania. A matematyka zawsze spoko

[fokusmok]

Chyba tak po środku. Kocham historię, polski trawię, mametatykę lubię i rozumiem, fizykę rozumiem jak się nauczę, nie mam z nią problemów, ale chemia to dla mnie czarna magia
Ale najczęściej jest tak, że duży wpływ mają nauczyciele. Zawsze lubiłam historię, ale moja teraźniejsza nauczycielka zainteresowała mnie nią jeszcze bardziej. Chemię kiedyś lubiłam, rozumiałam, teraz nie ogarniam bo mamy nową kobietę, która pozwala sobie wchodzić na głowę. Samemu trzeba się uczyć i tyle.

[masochistka]

Nie wiem czy jestem taką typową humanistką. Uwielbiam j. polski, ale z kolei mam problemy z zapamiętywaniem dat (liczby, liczby..) z historii. Ale to jedyny minus tego przedmiotu, inne rzeczy łatwo wchodzą mi do głowy. No i lubię języki, więc przedmiotami humanistycznymi nie mam problemu, o wiele gorzej idą mi takie przedmioty jak matematyka, fizyka, biologia.

Że co proszę? Naprawdę nie wiem kiedy to pisałam, ale chyba musiałam mieć wtedy wyjątkowo kiepski dzień A więc delikatne sprostowanie.

Rzeczywiście, od zawsze miałam smykałkę do pisania i przedmiotów humanistycznych. Polski był moją mocną stroną, uwielbiałam pisać, wymyślać opowiadania, już jako dziecko lubiłam czytać i to zostało mi do dziś. Trochę gorzej było z historią, która po prostu nie specjalnie mnie interesowała, aczkolwiek większych problemów nie sprawiała (no, może poza tymi wyżej już wspomnianymi, nieszczęsnymi datami). Języki również wchodzą szybko, więc problemu nie ma.

Co do przedmiotów ścisłych, tutaj jest ciekawsza sprawa. Biologia i chemia NIE sprawiały mi większego problemu (może poza niektórymi działami). Więc nie wiem czemu napisałam wyżej, że miałam z nimi trudności. Jeśli chodzi o fizykę, to musiałam trochę przysiąść. To znaczy, zadania wchodziły mi do głowy i szybko je rozumiałam, gorzej było z teorią (może to wina podręcznika ;p). A co do matematyki, to zawsze pani na korkach powtarzała mi, że naprawdę dobrze mi idzie i moje oceny są nieadekwatne do umiejętności. A zresztą pod koniec liceum bardzo polubiłam matematykę. To tak swoją drogą. O czym świadczy chociażby fakt, że postanowiłam studiować na politechnice (szaleństwo, nikt mi nie wierzy )
Więc trudno mi się określić (;

A co do określenia ''humanista'' to wydaje mi się, że ludzie bardzo nadużywają tego określenia. Nie wystarczy ''nie lubić maty'', żeby już uważać się za humanistę. Bo niestety znam takich, którzy mają zerową wiedzę, nie potrafią skleić kilku mądrych zdań, po 6 latach nauki języka nie potrafią się przedstawić, nie mówiąc już o prostych zadaniach z matematyki. No cóż, dla mnie to są zwykłe lenie, jednak oni wciąż mają się za ''humanistów'' ;p Moim zdaniem nie wystarczy nie lubić ścisłych przedmiotów, by tak się nazywać. A zresztą, od zawsze wydawało mi się, że humanista to człowiek wykształcony wszechstronnie, ma zdolności i radzi sobie w różnych dziedzinach. No chyba, że się mylę, nie wiem. ;p

[mr.somebody]

Humanista. Nie jestem zbyt dobry z matemtyki, fizyki, choc akurat to pierwsze nawet lubie. Najlepiej czuje sie z Wosem, polskim, angielskim, geografia.

[Tripper]

Humanista. Na 1001%. Języki zawsze mi bardzo dobrze i łatwo szły. Podobne przedmioty też.
Za to matematyka, fizyka... eh.

[korop]

Ścisłowiec na 100%. Ale to nie znaczy że wiersza nie napiszę, że nie ogarnę powieści i jedynie całeczki mnie kręcą:D dobra książka fantasy to idealna rozrywka.

A z j.polskiego i wosu zawsze dobrze stałem.

[Blu]

Ja za to jestem humanistką z krwi i kości. Już od czasów szkoły podstawowej wiedziałam, że słowo nauka ścisła mnie nie lubi. Nie jestem stworzona nie tylko do obliczeń, ale i jakiegokolwiek ścisłego myślenia, moje zmysły latają we wszystkie kierunki widząc to co oczami innych często można by ująć w dwóch słowach.
Starałam się nie raz, ale nie pojmę obliczeń, teorii i niczego co jest związane z jakąkolwiek konkretnością.

[apriorissimo]

W praktyce cholernie racjonalny humanista, a w teorii ścisłowiec, który nie widzi sensu we wkuwaniu formułek a jest zainteresowany każdym naukowym tematem

[ChocolateLady]

Humanistka nigdy nie lubiłam przedmiotów ścisłych. Nauka tego to była dla mnie katorga

[suupreme]

Humanistka cieszę się, że okres matematyczno - przyrodniczy w moim życiu już minął