Witamy na M-Forum.

[Oleandra]

czyta ktoś jego powieści? ja swojego czasu czytałam i mam za sobą już:
- Przygodę z owcą
- Na południe od granicy, na zachód od słońca
- Kronikę Ptaka Nakręcacza
- Sputnik Sweetheart
przyznam, że wtedy trochę mnie zmęczyła jego twórczość. ale zamierzam zabrać się za nią od nowa, bo znów mnie pociągają takie klimaty. tajemniczy, mroczny i eteryczny. najlepiej wspominam 'Kronikę...', świetnie mi się czytało barwne opisy Murakamiego.
a co wy sądzicie o tym autorze? która z opowiedzianych przez niego historii najbardziej przypadła wam do gustu?

[cyniczna]

Czy to nie jest autor przypadkiem Norwegian Wood?
Książka baaardzo fajna i naprawdę wciąga.

[Incomprehensible]

Do Murakamiego trzeba dorosnąć. Jego książki są dość ciężkie, smutne, ale i boleśnie prawdziwe.
Czytałam "Norwegian Wood", "Po zmierzchu" i chyba coś jeszcze, ale nie mogę przypomnieć sobie tytułu. Zaczęłam też, ale nie dokończyłam, "Kronikę ptaka nakręcacza", bo strasznie mnie zmęczyła.

[Oleandra]

fakt, 'Kronika' dla mnie też była męcząca i czytałam ją dłuuuugo, a po jej lekturze postanowiłam odłożyć resztę na później. tak czy siak, warto doczytać do końca.

[Incomprehensible]

Może do niej wrócę. (; Z tego, co widzę po ludziach, najbardziej im się właśnie "Kronika..." podobała.
Teraz poluję na inne dzieło Murakamiego pt. "Na południe od granicy, na zachód od słońca". Opis mnie zaintrygował.

[Deilakai]

Czytałam Po zmierzchu i naprawdę mi się podobało - widać, że to literatura z górnej półki. Chętnie przeczytałabym inne dzieła spod pióra tego pana - niestety nie mogę znaleźć w żadnej bibliotece.

[Oleandra]

Deilakai, w Poznaniu??? aż dziw bierze.

Incomprehensible, co do "Na południe od granicy...", to nawet nie jestem w stanie napisać, o czym to było, ale grunt że pamiętam że mnei się podobało.
Muszę sobie jeszcze raz przeczytać.

[Incomprehensible]

Incomprehensible, co do "Na południe od granicy...", to nawet nie jestem w stanie napisać, o czym to było, ale grunt że pamiętam że mnei się podobało.
Muszę sobie jeszcze raz przeczytać.

To było o dwójce przyjaciół z dzieciństwa, Shimamoto i Hajime, którzy rozstają się jakoś, gdy mają po 12 lat i po latach się spotykają, kiedy mają już ułożone życie i po 37 lat na karku. Okazuje się, że uczucie przetrwało. Piękna książka.

Zauważyłam, że we wszystkich książkach Murakamiego jest taki smutek. On nawet, gdy pisze o dobrych rzeczach, wkłada w to tonę smutku. Ale ten smutek jest piękny. I na końcu jest zawsze taki niedosyt, że skończyło się też ze smutkiem. Tylko że te książki są życiowe, a w życiu nie ma happy endów.
Teraz będę polowała na "Koniec świata i hard-boiled Wonderland".

[przebiegła]

Z książek H.M. moge polecić Wam jeszcze"tańcz,tańcz,tańcz".To była druga z książek tego autora,którą przeczytałam.Naprawdę bardzo fajna,choć może nie aż tak jak "Norwegian woods"
Jeśli chodzi o "kronikę ptaka nakręcacza",przyznam,że miałam kryzysowe momenty czytająć ją.Szczególnie utkwił mi w pamięci opis obdzierania ze skóry(nawet teraz jak to pisze,przeszedł mnie dreszczyk").Czytałam po jednej stronie,robiłam pauzę,bralam głęboki oddech i wracałam do czytania.Ciekawość zwyciężyła Po tej książce zrobilam małą przerwę od literatury Murakami'ego,ponieważ jak napisała jedna z moich przedmówczyń są one dość ciężkie i jak dla mnie skomplikowane.Jednak ta odmienność,groza,iracjonalność kuszą do sięgniecia po kolejna powieść

[LuUiza]

A mi sie bardzo łatwo i nawet przyjemnie czytało Sputnik Sweetheart, może dlatego,że nie pisze byle czytadł. W owej książce znalazłam wiele odpowiedzi na trapiące mnie pytania. Napewno jeszcze wiele z jego twórczości przeczytam. Bardzo zaciekawia.

[Niekonkretna]

Czytałam jego Norwegian Wood[ oraz Na południe od granicy, na zachód od słońca. Spodobały mi się, ale o wiele bardziej pierwsza pozycja. Dobrze się czytało, ale nie mogę powiedzieć, że było och i ach. Po prostu dobre.

[cyniczna]

Jestem świeżo po przeczytaniu Wszystkie boże dzieci tańczą.
Interesująca

[Kasaderen]

Mam za sobą Norwegian Wood, Po zmierzchu i Kafka nad morzem. Kocham te klimaty gdzie w rzeczywistość mieszają się rzeczy niezwykłe. Choć niektóre zjawiska są dziwne, to czytając książki Harukiego ma się wrażenie, że jednak wszystko jest do zrobienia i nie ma sytuacji niemożliwych. Jest to ten rodzaj twórczości, który ma moc, choć na chwilę, zmienić moje postrzeganie świata.
Często dialogi trzeba było przeczytać parę razy, a i tak czuję, że wielu rzeczy nie rozumiem. Napalam się na kolejne opowieści

[Incomprehensible]

A czy ktoś czyta tę najnowszą serię "1Q84"? Ja jestem w trakcie drugiej części. Pierwszą dosłownie połknęłam, więc ucieszyłam się, że już wyszła druga.
Murakami pisze tak... beznamiętnie. W jego książkach nikt nie krzyczy, nie podnosi głosu, każde wydarzenie opisywane jest w sposób bezuczuciowy, a jednak porusza i nie można się od niego uwolnić. Nie wiem, jak ten facet to robi, ale uwielbiam go.

[slow]

Bardzo cenię sobie jego twórczość. Głównie za jej intrygujący charakter, swoistą subtelność oraz niekonwencjonalność przedstawionych historii i Norwegian Wood uważam za jedną z najlepszych książek, z którymi przyszło mi się zapoznać. Mam nadzieję, że zekranizowana powieść ukaże się także na polskich ekranach.