Witamy na M-Forum.

[Wajolcia]

A w dzisiejszych czasach to jest tak, że ludzie są zbyt zajęci swoim życiem i najbliższym otoczeniem, żeby zajmować się tym, co daleko. Szczególnie, że można usiąść do komputera kilka razy ciepnąć w klawiaturę, enter i leci! Po co komu papeteria, koperta, znaczek? Szybciej, taniej, wygodniej.

Tak naprawdę prawie nikt nie pisze już listów. A pocztówki? Jeszcze ze trzy, cztery lata temu, co lato przychodziło ich po kilka albo i więcej, a w święta było ich jeszcze więcej. A teraz zastąpiły je przede wszystkim - smsy! E-maile i tym podobne.

Ja sama kiedyś pisałam listy z przypadkowo poznaną koleżanką. Może jakoś z rok? Potem jakoś kontakt się urwał. Ale dobrze pamiętam, jak to jest, gdy każdego dnia sprawdza się skrzynkę pocztową, oczekując na odpowiedź. (Teraz już nie sprawdzam, są tam zazwyczaj rachunki).

A jak to jest u Was? Piszecie/pisaliście kiedyś listy? Nie chcielibyście widzieć charakteru pisma drugiej osoby? I choćby było najbardziej koślawe, doczytywać się do niego bez problemu po czytaniu drugiej już strony? - Do każdego pisma idzie się przecież przyzwyczaić^^.

Ja bym chciała. Wciąż mam schowane stare listy. : )

[czarnapomarancza]

widzę ze to trochę przygasło.
Dzis ucząc sie chemii naszła mnie myśl.. było by ciekawa przygoda pisanie listów do kogoś, kogo się nie zna:) więcej można by wtedy uzewnętrznić swoje mysli których niekiedy boimy sie wypowiadać na głos . Bylo by mi bardzo miło gdyby ktoś zechciał powyliścić sie ze mna:) oto mój mail; pomaranczka4@vp.pl

z szerokimi pozdrowieniami Karolina:)

[Pira]

Hmm . U mnie pisanie listów zaczęło się od podstawówki...pisałam z koleżanką mieszkającą we wsi za moją miejscowością... najzabawniejsze że mogłam do niej pójść co zajęło ok 30 min lub pojechać rowerem w jakieś 15;) (wtedy jeszcze nie jezdziły tam busy) ona również do mnie pisała;) Potem to się urwało. za czasów gimnazjum pisałam listy do Wujka do Niemiec... odpisywał, ale miał z tym wiele problemu bo wiadomo....zapominał coraz więcej słów po polsku;) były też listy miłosne.;P które czasem wysłałam, jak również raz dostałam od kolegi(mam go do dzisiaj:)) ) Czasem gdy np miałam rocznice z chłopakiem...to do prezentu wkładałam mu kopertę z kartką, wierszem który napisałam jak również listem miłosnym. on również często tak robił... Teraz czasem też mi się zdarza;)
wydaje mi sie że to kwestia że od podstawówki uwielbiałam pisać.... Jednak niestety nie koresponduje z nikim ...poprzez pocztę... Jedynie maile..

[niebieska28]

Owszem, piszę. Za granicę, do kraju, nawet do pobliskich miejscowości. To wyczekiwanie, naturalność i własne pismo, nie to komputerowe. Lubię to ; )

[pisujaca]

Mi również byłoby bardzo miło, gdyby ktoś chciał napisać;) chętnie wymienię się korespondencją tradycyjną czy mailem, zapraszam
jnn.rojek@gmail.com

[Darcia K]

Wysyłam pocztówki, kiedy jestem na wakacjach, a i to nie zawsze. Listu chyba żadnego nigdy w życiu nie napisałam (nie licząc tych, które były pracą domową na polski) i nie napiszę. Wolę maile, zdecydowanie. Jest to (zaznaczam, że dla mnie) wygodniejsza forma przekazu. Jestem osobą z natury niecierpliwą. Poczta - wiadomo, jaka jest, listy, pocztówki, idą dniami, tygodniami, więc ja chyba cholery bym dostała, gdybym miała tyle czekać na czyjąś odpowiedź. Dziękuję bardzo. Wolę poczekać kilka godzin, może 2-3 dni i uzyskać pożądaną odpowiedź drogą esemesową czy też mailową.
Może to i przykre, że taki mam stosunek do...hm...tradycji?, ale cóż.

[Tawerna]

Jakieś 6-7 lat temu po każdych wakacjach pisałam z nowo poznanymi koleżankami listy, ale te znajomości się urywały. Teraz, gdy poznam kogoś kto daleko mieszka, możemy pisać na gadu czy dzwonić do siebie. Niby łatwiej utrzymać w ten sposób kontakt, ale szkoda tych listów, które już nie przychodzą. Mam jednak nawyk, żeby zawsze patrzeć do skrzynki na listy. Kiedyś zauważył to mój były i wysłał do mnie list. Naprawdę miło było w końcu otrzymać inny list, niż z jakiejś organizacji, czy coś zamówionego.

[Neosha]

Piszecie/pisaliście kiedyś listy?

Pisałam swojego czasu listy do kuzynki. Było to dość dawno, ale ogromnie się cieszyłam, gdy dostawałam długą wiadomość od niej. Sama też się lubiłam jej odpisywać. Niestety jakoś tak się to wszystko rozleciało.
Obecnie piszę listy, w sumie jeden czeka by go dokończyć do jednej osoby, z którą nie mam innego sposobu by się skontaktować i móc coś wyjaśnić. Druga osoba, to ta najważniejsza osoba w moim życiu i chcę, by miał taką małą pamiątkę ode mnie:) Niestety sama nie dostaję listów ;<

[Pizzaro]

W 2010 roku najwięcej listów pisywałem do pewnej dziewczyny, ale były to raczej listy miłosne. Pamiętam, jak pierwszy taki pisałem przy świecach, bo nie miałem prądu. To było coś. Jednak lepiej dać drugiej osobie coś, co przypomni jej o Tobie, pokaże Twoją duszę, a nie wirtualne literki. Pocztówki również czasami wysyłam. Dawno jednak listy nie pisałem, zaledwie dwie kartki z życzeniami dla przyjaciółki.

[Blu]

Żałuję bardzo,że w XXI wieku prawdziwe,przypieczętowane czasem, uczuciami listy zastąpiły internetowe formy czatów i innych portali społecznościowych, które zabiją większość emocji i nie pozwalają przez pryzmat docenić drugiego człowieka. Szkoda, bo jeżeli istniała by taka możliwość kultywowałabym tą tradycję, o tyle, że nie mam z kim, a raczej do kogo. Nie łudźmy się,że stało się to nadzwyczaj niekomfortowe i przestarzałe. Także sprowadzam się tylko do wysyłania pocztówek z wakacji, co w cale mnie nie zaspokaja w tym temacie.

[Zośka]

A jak to jest u Was? Piszecie/pisaliście kiedyś listy?

,,Ludzie zeeejdżcie z drogi, bo listoonosz jedzie''
Pisałam i muszę przyznać, że brakuje mi tego Zaczęło się od wysłania bodajże jednego wierszyka, ot tak, w żartach, a potem pomimo tego, że jeżdżenie na pocztę nie należało do przyjemnych czynności (zwłaszcza gdy pogoda nie taka jaką byśmy chcieli mieć), to nic nie zastąpi wyczekiwania listu w skrzynce noi oczywiście otwierania koperty. Jej, nigdy nie sądziłam, że to może dać tak wiele radości. Teraz jak napiszemy do siebie raz na rok to jest dobrze. I gdy tak patrzę na te wszystkie listy, na te najbardziej błahe informacje w nich zawarte to strasznie chciałabym do tego wrócić. Według mnie mail to nie jest już to samo, nie ta sama adrenalinka. Ajj... jak tak sobie myślę o tych chwilach spędzonych nad kartką papieru to tak bym chciała do tego powrócić Ale dzisiaj już chyba 'świat nie ten' , powiedzieć komuś żeby pisać listy to cie wyśmieje, bo przecież są sms'y, maile...
Pozdrawiam wszystkich 'listkowiczów'!

[Silencie]

Piszę już od dość dawna i muszę przyznać, że to uwielbiam : > Klepanie w klawiaturę podczas pisania maila nigdy nie da radości w takim stopniu, jak odręczne pisanie słów na kartce, czekanie na odpowiedź, moment otwierania koperty... : )

[Kerosine]

Nie piszę i nigdy nie pisywałam listów, tzw. korespondencyjne przyjaźnie nie miały miejsca w moim zyciu. Cóż, wychodzi tu chyba na jaw mój wrodzony pragmatyzm - długie, czasem wielotygodniowe oczekiwanie na odpowiedź to zdecydowanie NIE jest to, co przyprawiałoby by mnie o nader przyjemny dreszczyk podniecenia i radosnego oczekiwania - już prędzej grymas irytacji, gdy skrzynka pocztowa po wizycie listonosza okazuje się pusta już któryś dzień z rzędu. Gdy już bowiem wyrażam chęć skontakcenia się z kimś, liczy się dla mnie nie tylko treść i forma komunikatu, lecz również szybkość jego otrzymania przez adresata/dotarcia do mnie jego odpowiedzi. Oczywista oczywistość, ale papierowy list jest w tej konkurencji bez szans w starciu z bardziej nowoczesnymi środkami komunikacji. No i nie da się ukryć, wygodna jestem - nie o każdej porze roku i nie w każdych warunkach pogodowych mam ochotę zasuwać na pocztę, by wysłać/odebrać zawizowany list. Plus jeszcze te koszty... :>

Przy czym nie do końca się zgodzę, że taki na przykład e-mail nie ma już w sobie tyle wdzięku i uroku, jest na swój sposób "chłodny" i bezosobowy - wcale nie musi tak być. Podobnie jak w przypadku tradycyjnych listów, również jeśli chodzi o te elektroniczne w edytorach wiadomości dostępne są często różnorakie wzory papeterii, można również do woli pobawić się stylami i barwą czcionki... Najważniejszy jest jednak styl samego piszącego, od tekstów wychodzących spod ręki niektórych osób dosłownie nie sposób się oderwać, nawet jeśli traktują w rzeczy samej o kompletnych pierdółkach i błahostkach - tak rewelacyjnie i ze swadą są bowiem napisane... prawdziwy geniusz, przy którym usuwają się w cień nawet ewentualne błędy gramatyczne czy ortograficzne. Choć oczywiście dbałość o językową poprawność powinna być normą podczas pisania każdego rodzaju listu. Ten elektroniczny zaś naprawdę, jak starałam się wykazać wyżej, nie musi wiele ustępować temu papierowemu pod względem "wyczuwalności" obecności autora i jego osobistej aury - a o ileż łatwiej się go pisze [nawet wielogodzinne stukanie w klawiaturę mniej męczy niż trwające tyle samo skrobanie piórem po papierze] i ileż więcej treści można w nim zawrzeć... nie tylko pisanej.

Podsumowując: List tradycyjny jako normalny [ba, często jedyny i podstawowy] środek codziennej komunikacji między dwojgiem ludzi? Nie. Ale jako okazjonalne [i wtedy już naprawdę wyjątkowe; w pięknej, ozdobnej kopercie, na gustownej papeterii/ręcznie czerpanym papierze, pisane piórem - no po prostu z bajerami] urozmaicenie mających na co dzień miejsce drogą elektroniczną/telegoniczną/esemesową kontaktów np. między dwojgiem zakochanych - jak najbardziej tak :)

[apriorissimo]

Kiedyś pisałem, teraz nie mam komu.
Fanom poczty pisemnej polecam postcrossing. Wysyła się pocztówki losowym ludziom ze świata... fajna sprawa, mam takich pocztówek kilkanaście i podobają mi się.