Co robicie gdy czujecie się samotni?

roock#96> · przez **roock#96>** » 30 Sty 2012, 15:04

Pytanie jw.a mianowicie co robicie gdy czujecie się samotni? Każdy z nas chyba czasem tak się czuje... Próbujecie coś z tym zrobic, czy czekacie aż samo przejdzie?

mystery · przez **mystery** » 01 Lut 2012, 01:09

vetus, generalnie ostatnie odpowiedzi w stylu"moja prawda jest mojsza niż twojsza" (;

Samotność można interpretować różnie- jako stan/fakt (przykład opuszczonej osoby pasuje jak ulał) lub subiektywne uczucie (związane z subiektywnym poczuciem pustki, bo mimo towarzystwa, ktoś CZUJE, że jednak nie dostaje w tej sferze tego co oczekuje).
I wy się w kwestii interpretacji nie musicie w ogóle zgodzić.
A argument "pochodź dłużej po świecie" jest nijaki, moja babcia go używa jak już jest pod ścianą i nie ma argumentów, przyczepiam się, bo dziś już któryś raz go widzę.

Jest taka ludowa prawda/slogan/powiedzenie (jak zwał tak zwał), że człowiek może CZUĆ się samotnie wśród masy ludzi. Nastolatki lubią tego nadużywać, owszem, wtedy jest to frustrujące, ale to porzekadło nie wzięło się też znikąd. Bo chodzi o subiektywne uczucie pustki, które próżno porównywać z opuszczoną przez wszystkich osobą, która jest i samotna i sama. Oczywiście, że ludzie strasznie cierpią przez samotność, tego nie neguję. Ale można to ugryźć jako dwie różne sprawy. Jak autorka napisała nie chodzi wyłącznie o towarzyski niedostatek, który można załatwić z miejsca płytkimi ploteczkami z pierwszą napotkaną osobą. Nie wiem dlaczego komuś tak w końcu kumatemu przyszła do głowy wyłącznie tak płytka interpretacja i na jej podstawie traktujesz kogoś lekceważąco.

@topic- nie czuję się samotna(co nie znaczy, że nigdy się tak nie czułam, ale dawno się tego wyzbyłam). Chwile spędzone bez towarzystwa umiem wykorzystywać, wręcz je lubię ponieważ generalnie, w kwestii zaspokojenia emocjonalnej potrzeby kontaktu(i nie, nie chodzi o kontakt powierzchowny) z innymi sobie radzę.

przez **mgirl** » 01 Lut 2012, 01:09

alien · przez **alien** » 01 Lut 2012, 01:23

vetus napisał:Idę do hospicjum popatrzeć na ludzi, którzy od kilku lat tam leżą w cierpieniu i których nikt w tym czasie nie odwiedził.

Poszedłeś do hospicjum i zajrzałeś ludziom w dusze, podziwiam moc.. Panie..

vetus napisał:Nie czujemy się samotni, bo my, ludzie młodzi takimi nie jesteśmy, nawet gdy się tak wydaje.

Wiek wyznacznikiem samotności? Młodość wyklucza samotność, pomalujmy te twierdzenie kolorem białym. Zatem kolorem czarnym będzie starość, eufemizm - samotność. Mamy kolorowe telewizory, a poglądy niektórych ludzi wciąż czarno-białe. : o ) Ulepszajcie swoje telewizory! Ludzie.. (Nie mam nic do wiekowych, czarno-białych filmów, są piękne..)

vetus napisał:Bo wystarczy mi kilka słów by określić podstawowe cechy osobowości danej osoby.

Ok: Lubie placki. Określ podstawowe cechy mojej osobowości. Nie zapominając oczywiście o tym, że jestem człowiekiem, może inaczej: pikselem, mogę kłamać, koloryzować. Mogę być w stanie, który nie świadczy o mnie, a o przypadkowości pijanych/naćpanych/ześwirowanych neuronów. (-:

Uczepiłem się dzisiaj Ciebie, wybacz, ale są dwie rzeczy których nie zdzierżę, meksykańskiego żarcia i czarno-białej(To nie podtekst rasistowski : D) głupoty.

@: Kiedy czuje się samotny robię.. Głupie miny... o.o Każdy człowiek jest samotny, to cecha liczbowa, im więcej ją podzielimy, tym jest mniejsza i mniej zauważalna, jednak zawsze jest z nami i chętnie o sobie przypomni, kiedy nie będziemy mieli z kim jej podzielić, zapewniam. : P To tak jakby zapytać: co robię, kiedy jestem.. Jestem. : D

slow · przez **slow** » 01 Lut 2012, 15:19

Poczucie samotność jest wrażeniem czysto subiektywnym. Uogólnianie go, więc jest zbędne. Tym bardziej poprzez porównywanie do innych sytuacji życiowych, czy osób.

Różnie reaguję na uczucie samotności. Czasem wystarcza chwila rozmowy z kimś bliskim, bądź jego obecność. W innych sytuacjach dobra lektura, czekolada i ulubione miejsce. A także przysłowiowa ucieczka w wirtualną rzeczywistość.
Aczkolwiek coraz rzadziej towarzyszy mi takie poczucie.

hidalgo · przez **hidalgo** » 02 Lut 2012, 22:30

Ogólnie to cały czas czuje sie samotny,ale najbardziej mnie bierze gdy budze sie tak o 1-2 w nocy i nie moge zasnąć,nie mam sie do kogo przytulic.Wtedy wychodzę,zakłam słuchawki i błądzę po mieście przez 2-3 godziny,ostatnio stało sie dla mnie to nałogiem.Dziwne uczucie,gdy w tak wielkim mieście żadnej żywej duszy nie widać,wtedy poczucie samotności jeszcze bardziej sie we mnie potęguje,a gdy trafie po drodze na jakiś otwarty sklep to już jestem totalnie pozamiatany.Kupie sobie flaszkę jeśli mnie stać,znajde sobie jakieś dobre miejsce i pije.Na promilach łatwiej mi zapomnieć o samotności.To głupi sposób ale jedyny jaki na mnie działa.

Infini · przez **Infini** » 05 Lut 2012, 18:48

Robię to samo, gdy wtedy kiedy samotna się nie czułam, żyję normalnie, może tylko trochę bardziej przygaszona.
Zależy też o jakiej samotności mowa, kiedy siedzę sama w pokoju/domu/gdziekolwiek i nie mam na to ochoty, to robię wszystko, żeby tą samotność zabić, spotykam się ze znajomymi i właściwie jest po problemie. Gorzej jeżeli czuję się samotna pomimo otaczających mnie ludzi,wtedy przyklejam uśmiech i tak jak napisałam w pierwszym zdaniu - funkcjonuję normalnie.
Najgorsze są wieczory kiedy zasypia się samemu i poranki gdy otwiera się oczy i nagle uderza fakt, że właściwie to nikogo nie obchodzi to czy wstanę z tego łóżka czy poleżę w nim 2 tygodnie, ale takie uczucie szybko mija. Sprawy codzienne, obowiązki pomagają nie myśleć o tym.

przez **mgirl** » 05 Lut 2012, 18:48

IgreKowiCz · przez **IgreKowiCz** » 02 Mar 2012, 02:49

Generalnie ostatnimi czasy zastąpiłem ludzi pasjami, tak więc większość czasu spędzam jednak sam - zamknięty i odseparowany. Mam mnóstwo rzeczy, które uprzyjemniają mi życie bardziej niż ludzie - czy to gitara, czy jakieś książki, czy to coś pomajsterkuje, nawet spanie ostatnio polubiłem, nauki też nigdy nie brakuje. Tak więc robię dokładnie to samo co robiłem wcześniej - z różnicą, że inaczej się to rozkłada w czasie :wink:

kudłatadziewka · przez **kudłatadziewka** » 02 Mar 2012, 21:01

szczerze powiedziawszy, to nie robię nic produktywnego i nic co mogłoby mi pomóc. otwiera się we mnie wtedy jakaś blokada, która wpuszcza wszelkie kompleksy odnośnie mnie i mojego ciała, do mózgu, a wtedy już krótka droga do płaczu, użalania się nad swoją osobą- NIENAWIDZE tego i dni, które przyprawiają mnie o taki stan.. najczęściej słucham muzyki, która nie sprawia, że czuje się lepiej..

Graves · przez **Graves** » 02 Mar 2012, 21:05

Robię cokolwiek byle by odrzucić wszystkie myśli napływające do głowy. Słucham muzyki, coś czytam, gram, biegam, czasem się nie da i dzień jest zepsuty, ale zazwyczaj się udaje

annka17 · przez **annka17** » 03 Mar 2012, 01:22

Zwykle idę wtedy na spacer i czekam aż samo przejdzie

karr · przez **karr** » 03 Mar 2012, 13:25

o ile samotność jest dla mnie codziennością, o tyle bardzo rzadko odczuwam ją jako dyskomfort. wtedy najlepszym lekarstwem jest jakikolwiek kontakt z ludźmi, nawet przelotny - szybko uświadamiam sobie, jak bardzo denerwują mnie inni.
ewentualnie rozmawiam z kotem, który ma w głębokim poważaniu moje problemy natury egzystencjalnej. ale przynajmniej udaje, że słucha.

Krisztina · przez **Krisztina** » 03 Mar 2012, 23:35

Mówienie, że ktoś nie może czuć się samotny, chociaż właśnie tak się czuje... głupota. Vetusie, moim zdaniem nie tyle denerwują Cię ludzie, lecz nie możesz ich zrozumieć i to Cię denerwuje.

Co robię kiedy czuję się samotna? No cóż... trudno sobie czasem poradzić. Jestem introwertyczką, więc nie mam wielu znajomych. Kilka przyjaciółek, ale nie zawsze możemy się spotkać. Często wychodzę z domu i włóczę się, po prostu muszę jakoś wytracić czas. Niekiedy pytam ludzi o byle co, żeby z nimi pogadać... choć wcale nie mam na to ochoty.

Raz jak siedziałam na ławce w parku, podszedł do mnie starszy pan, przedstawił się i spytał, czy może usiąść. Pozwoliłam mu, w sumie wszystko jedno, niech siedzi. Powiedział, że gdyby był młodszy o 50 lat, nie pozwoliłby mi tutaj tak samej siedzieć. Spytałam: o co panu konkretnie chodzi?
A on powiedział, że gdy był w moim wieku, życie było dla niego łaskawsze niż później. Że potem wiele się zmieniło i że tacy ludzie jak ja, nie wiedzą, co tracą...
A potem widziałam, że chce się rozpłakać, ale się powstrzymał, a potem poszedł.

To dało mi do myślenia - wielu jest samotnych ludzi, ale ze sobą nie rozmawiają. Wiele jest osób w podobnym wieku, które siedzą teraz same i stukają w klawiaturę. I smutno im jest, że są same. A jednocześnie chcą być same. Kontakt z ludźmi to dla nich coś, za czym nie przepadają, i czują się niezręcznie, musząc obcować z ludźmi. A jednocześnie jest to coś, czego bardzo potrzebują a nie mogą w pełni doświadczyć że względu na swój charakter i małe doświadczenie.

podmcdonaldem · przez **podmcdonaldem** » 04 Mar 2012, 14:35

Kiedy jestem sama to odpalam papierosa i słucham dobrej muzyki. A kiedy czuję się samotna to wychodzę na spacer, dzwonię do kogoś lub piszę. Po prostu szukam ludzi.

Mala5 · przez **Mala5** » 04 Mar 2012, 15:26

spaceeer

macius321 · przez **macius321** » 05 Mar 2012, 23:10

to chyba proste

dzwonie do najlepszego kumpla, bądź kumpeli, ewentualnie innego kolege tudzież koleżanke i spotykamy się i coś odwalamy i juz nie jestem samotny

chyba ze nie ma takiej mozliwosci, wtedy lubie porozmawiać z Panem Bogiem tj. poczytać Pismo Święte

to jego słowo do mnie więc nie jestem samotny bo ktos do mnie mowi

Venominus · przez **Venominus** » 06 Mar 2012, 22:20

@macius321
Nie martw się schizofrenia paranoidalna jest uleczalna, kiedyś też rozmawiano z zeusami i innymi latającymi potworami spaghetti.

Co to ma wspólnego z tematem? Czemu na powitanie zaczynasz obrażać ludzi? W nagrodę ost. martuśka.

Witamy na M-Forum.