Witamy na M-Forum.

[wendy.]

Hej, zaciekawiło mnie zjawisko emocji, które nie mają racjonalnego wytłumaczenia np. w waszym życiu właściwie wszystko jest ok, nie macie na co konkretnie narzekać a jest wam strasznie smutno i w drugą stronę nic specjalnego się nie zdarzyło a was rozpiera radość, choć bardziej interesuje mnie ten pierwszy aspekt. Podkreślę, że nie chodzi mi tu o zmiany nastroju dotyczące PMS.Odczuwacie czasem/ często takie emocje? Jak myślicie czym to jest spowodowane? Zastanawiacie się nad tym? Może jest to efektem, zdarzeń zaszyły w niedalekiej przeszłości które się w nas kumulują i w pewnym momencie się ujawniają? Mogą być to zdarzenia, których nie rejestrujemy jako negatywne w danym momencie a później dają o sobie znać? A może to tylko nasz wymysł? Sami kreujemy takie emocje gdyż np. mamy skłonności do zamartwiania się/ depresji, jesteśmy pesymistami ( jeśli chodzi o pierwszy aspekt?) I właściwie może można podciągnąć to pod cechę charakteru. Zwróciliście kiedyś na to uwagę? A może nie doświadczacie takich stanów? Jak to odbieracie ew. jak sobie z tym radzicie, to tłumaczycie?

[kejti]

Czasem bez wyraźnego powodu ogarnia mnie smutek i melancholia - głównie jest to spowodowane jakimś wspomnieniem, które nagle przemyka przez moją głowę. Nie lubię tego, ale wszystko jest do przeżycia - póki nie mam jakiegoś dużego powodu do smutków i zmartwień, tych drobnostek staram się nie zauważać: dziś jest kiepsko, ale jutro będzie lepiej : )

Natomiast uwielbiam te krótkie chwile, kiedy nagle, zupełnie niespodziewanie ogarnia mnie radość i taka jakby... euforia? : ) Czasem coś sobie przypomnę, jakaś myśl wpadnie mi do głowy i nagle rozpiera mnie energia, mam ochotę tańczyć i tak dalej... : )

Dziewczyny, czytałyście książki o Emilce Byrd Starr (Lucy Maud Montgomery)?
Emilkę ogarniały czasem takie niespodziewane chwile szczęścia i radości, nazywała je Promykami. Myślę, że to jest właśnie coś takiego ; )

[Hard Candy]

Czasami mi się zdarza, ale raczej rzadko. Wtedy znajduję sobie coś czym mogę się zająć i najczęściej takie emocje mijają. Najgorsze co można zrobić w takim przypadku to nic nie robić, czyli usiąść i zagłębiać się w swoje bezpodstawne żale i smutki.

[Mentiroso]

Zdarzają mnie ogarniać takie nagłe niezbyt przyjemne emocje, jak spojrzę w przyszłość albo wstecz. Często jak rozmyślam o śmierci bliskich to nagle łapie mnie za serce, mimo, że mogło się to już wydarzyć 3 lata temu...
A spoglądając w przyszłość, stres może popsuć zabawę. Jak sobie pomyślę, że w poniedziałek koniec ferii. Ehh.
Reasumując, najlepiej żyć teraźniejszością.

[karr]

mam straszne skłonności do egzageracji i bardzo silnego reagowania w sytuacjach które tego nie wymagają. kompletnie nad tym nie panuję, a wręcz przeciwnie, zawsze mi się wydaje, że powinienem tak reagować, więc podsycam w sobie agresję/złość/niezadowolenie czy jakiekolwiek inne uczucie (zazwyczaj negatywne), które targa mną w danym momencie. miewam też wybuchy niekontrolowanej radości, mówiąc wprost, cieszę się jak idiota z byle powodu, np. jak znajdę skarpetkę do pary albo zachwycam się smakiem banana. zawsze po takim emocjonalnym wybuchu czuję się wypalony i wycofuję się do swojego wewnętrznego świata. miewam też pretensje do samego siebie o to, że ie potrafię zapanować nad swoimi emocjami i regularnie robię z siebie kretyna w oczach innych.

[Infini]

Ja generalnie mam duże problemy z wyrażaniem, rozpoznawaniem i realnym przeżywaniem emocji, nie jest to dobre, ale gdy mam właśnie takie wahania nastrojów, to albo nie zdaję sobie z tego sprawy, albo tak chowam w sobie, że nikt nie jest w stanie zauważyć, że mam ochotę wybuchnąć płaczem, mimo, że chwilę wcześniej szczerze się śmiałam.
A takie bezpodstawne stany emocjonalne zdarzają mi się. Przykład? Rano wszystko wydaje się być 'be', wszystko mnie wkurza, a wyjdę z domu, poczuję promienie słońca i mam ochotę uśmiechać się do przechodniów. Albo odwrotnie. Czy często tak mam, nie wiem, jak pisałam, mam problemy z identyfikacją emocji i zauważaniem ich.

[JackBlue]

Jeżeli chodzi o smutek, do zdarza mi się doświadczyć takiego bezpodstawnego uczucia. Nie wiem kompletnie jak to wytłumaczyć. Może sam nie wiem czego chcę od życia i to powoduje takie zjawisko? Jeżeli chodzi o niepohamowaną, niewytłumaczoną radość to raczej jest to spowodowane myśleniem o chwili obecnej, która bardzo mi się podoba. Ale to raczej jest powód... W takim razie chyba nie doświadczyłem radości bez powodu.

[Blu]

Zdarza mi się,zdarza mi się zdecydowanie za często , a moja psychika przez to jest podziurawiona jak szwajcarski ser. Jestem świadoma również tego, że wpływa to negatywnie na osoby z mojego najbliższego otoczenia i czasem psuje wiele niektórych momentów, które powinnam dziś miło wspominać. A takto - śmiejemy się,miło spędzamy czas i bach! Nagle czarna dziura z której napływaja jeszcze czarniejsze myśli i wszystko się na malutkie kawałeczki rozpada i długi czas mi zajmuje złożyć to wszystko do pierwotnego stanu. Im większe emocje, im większa euforia, tym później gorzej.
A najgorsze z tym, że podstawy są mierne,albo nie ma ich wcale. Chyba jestem neurotyczką, stąd się biorą wszystkie głupie emocje.