Witamy na M-Forum.

[cezarrr]

Pamiętacie kiedyś bajki??? Struś pędziwiatr bity młotkiem przez Kojota. Songo z gołym tyłkiem. Nikt nie zwracał uwagi na przemoc i inne rzeczy, ale najważniejsze że dziecko się cieszyło. Teraz w telewizji puszczają takie straszne bajki że masakra. Przykład:
Kiedyś- jak mi nie dasz chipsa to użyje przemocy
Teraz- Zosiu chcesz kawałek czekolady. Dziękuje, bardzo chętnie.
Co o tym myślicie?

/Bez wulgaryzmów

[emki1992]

Uważam ,że teraz w bajkach jest wiecej przemocy i spójrzcie na dzieci jakie teraz są a jakie kiedyś jak se przypomnę to mniej było przemocy.

[Mandy]

Wolisz żeby dzieci oglądały bajki w których mnóstwo jest przemocy? A potem żeby samo biło, kopało i szczypało innych? To raz. A dwa to że teraz jest mniej przemocy w bajkach. Kiedyś np bajki Disneya "Król lew"choćby uczyły czegoś a teraz? jakieś witch czy inne dziwolągi. czego to ma dziecko nauczyć?

[Pizzaro]

Walt się chyba w grobie przewraca jak widzi to co teraz wyprawiają w Disneyu. Kiedyś był Król Lew, Pokemony, Rumcajs, Baltazar, DragonBall, a teraz ? Ścierwo.

[Trap]

Na szczęście wciąż można spotkać (chodź bardzo rzadko) bajki tj. Miś Yogi, O Kaczorze Donaldzie, Myszce Miki itp. Jednak wg. mnie wciąż jest jeszcze kilka kreskówek które są "na poziomi", mam na myśli, że nie odmóżdżają np. phineas and ferb, przygody Timmiego.

[Thug_life]

Dawne bajki były cudowne. Teraz ciężko coś wybrać z miliona badziewia. Jedyną bajką, którą teraz można pooglądać, jest Dinopociąg. Ileż ja się z niej nauczyłam!
Nigdy nie wyrosnę z bajek. Nigdy, nigdy, nigdy!

Walt się chyba w grobie przewraca jak widzi to co teraz wyprawiają w Disneyu

I wcale mu się nie dziwię!

[Darcia K]

Jak widzę, że któraś z moich małych kuzynek ogląda jakąś "dzisiejszą" kreskówkę, to natychmiast wyłączam telewizor. To jest nie do pomyślenia, żeby pozwalać na to, żeby maluchy oglądały coś tak pełnego przemocy.

[Pizzaro]

Darcia K, możesz podać dokładny tytuł bajki, a nie rzucać ogólnikiem ?

[Peggy Brown]

Uważam ,że teraz w bajkach jest wiecej przemocy i spójrzcie na dzieci jakie teraz są a jakie kiedyś

Kiedyś rodzice mieli czas, dziś go nie mają.
Kiedyś dzieci spędzały czas na dworze, dziś przed komputerem.
Kiedyś dzieci miały na podwórku koleżanki i kolegów, dziś ich mają w sieci.
Kiedyś nie było tyle stacji telewizyjnych, dziś jest ich wiele.
Czasy się zmieniają i nie ma co porównywać
Wystarczy zobaczyć na jakie bajki patrzeli nasi rodzice, a na jakie my, a na jakie młodsze pokolenia. Takie porównania nie mają sens, ponieważ czas się zmienia i wiadomo, że każde pokolenie było wychowywane inaczej.
Kiedyś była przemoc w bajkach, dziś też jest. Czy więcej ? moim zdaniem nie, tylko kiedyś się na to nie zwracało uwagi, że Tom kilkanaście razy uderzał patelnią Jerrego i a Picachu walczył z innymi pokemonami.
Moim zdaniem większy problem tkwi w grach komputerowych, aniżeli w bajkach.

[Darcia K]

Darcia K, możesz podać dokładny tytuł bajki, a nie rzucać ogólnikiem ?

O ile pamiętam, to na Cartoon Network jest pełno bajek z przemocą. Hmm, teraz dokładnie nie pamiętam, ale Tom & Jerry?

[Ylx]

Pamiętacie kiedyś bajki???

Pamiętam, jak mama puszczała mi nagrane na video bajki typu Jacek i Agatka, a w telewizji leciał Miś Uszatek. Do tej pory wspominam to bardzo pozytywnie. Prostota ówczesnych bajek wydaje się dziś nie do pomyślenia - w dobie kina 3d i animacji komputerowej, gdzie nie ma nawet miejsca na jakieś tam pacynki, jak było to w przypadku Jacka i Agatki. A jednak uczyły one i bawiły zarazem - trudno to sobie dziś wyobrazić, prawda? Wychowane na nich pokolenie dorastało bogatsze o wartości, których dzisiejsza telewizja nie jest w stanie powielić. Bo kiedyś programy telewizyjne były nastawione przede wszystkim na edukację - wystarczy chociażby wspomnieć program Teleranek - obecnie ciężko o podobny, który cieszyłby się taką popularnością jednocześnie.
Dziś pojawia się od groma bajek i programów telewizyjnych, które są pełne przemocy, treści nie nadających się dla dzieci, czy takich, w których używa się niestosownego języka. To nie znaczy jednak, że są WYŁĄCZNIE takie. To, co będą oglądały dzieci zależy w dużej mierze od ich rodziców. Nie są one skazane na to, co akurat puszcza się w telewizji. Jeżeli dorośli pozwalają swoim dzieciom na zbyt dużą swobodę w korzystaniu z telewizji, to nie powinni się potem dziwić ich zachowaniom, w większości agresywnym. Jeżeli jednak kontrolują sytuację i udostępniają dzieciakom odpowiednie treści - nie powinni mieć żadnych obaw o swoje pociechy.

Walt się chyba w grobie przewraca jak widzi to co teraz wyprawiają w Disneyu.

I to w sumie można podpisać również pod to, co napisałam wyżej - komercja, komercja i jeszcze raz komercja. Kiedyś było to nie do pomyślenia. Dziś Hannah Montana, Camp Rock, czy High School Musical są nadawane po to, aby przynosić zysk w każdy możliwy sposób. Mało ma to wspólnego z ideą, zgodnie z którą tworzona była Myszka Miki czy Król Lew.

Sama wychowałam się na Pokemonach, Dragon Ball i kreskówkach z Cartoon Network. Miałam jednak dostęp i możliwość oglądania starych bajek, a telewizja ograniczana była u mnie do minimum - wieczory najczęściej spędzałam na czytaniu książek z mamą. Nie uważam jednak, aby to, co dzisiaj jest przeznaczone dla dzieci było wyłącznie "ścierwem" (według określenia Pizzaro).

[Pizzaro]

Tom i Jerry to klasyka. Przemoc może i tam jest, ale jeżeli mam iść w tym samym toku rozumowania to równie dobrze mogę wymienić Madagaskar, Króla Lwa, Smerfy i Pokemony.

[Nineku]

Za moich lat królowali X-meni, Motomyszy z Marsa, etc.
Z karpikiem na ustach oglądałam Czarodziejkę z Księżyca, dobranocki na 1 wybitnie były nudzące.
Królik Bugs i elita Looney Tunes, z Tatą zawsze było obowiązkowe.

Tak samo cieszyłam się oglądając Rambo, Predatora i Koszmar z Ulicy Wiązów.
Wyrosłam na normalną osobę, która z pewnością nie ma odchyłów w psychice i z pewnością, również wychowam dzieci w myśl trylogii Obcego, zamiast Teletubisiów i jakiś gadających samochodzików.

Świat dobra i zła jest potrzebny dziecku, żeby wykształciło w sobie mechanizm samoobrony,
czego brak współczesnym bajkom. To,co kiedyś zastępowało dzieciakom bajki, było podwórko,
te zaś miało swoją hierarchię i prawa. Dostawało się w zęby, wyzywało, i kopało piłkę.
Teraz dzieciaki chowają się na jakimś zakłamanym świecie i bezstresowym wychowaniu, co odbiega
od tego, czego doświadczą w rzeczywistości bliższej lub dalszej.

[cezarrr]

Ja się zgadzam tu z wieloma osobami. Np. kiedyś dzieciom zależało na spotkaniach z innymi dziećmi, a teraz siedzą tylko przy telewizorach i oglądają bzdety typu "Mifi". A w Polsce jest co raz więcej dzieci z nadwagą. Nie potrafią się nawet w szkole obronić.

[Nieprzenikniona]

Pamiętacie kiedyś bajki??? Struś pędziwiatr bity młotkiem przez Kojota. Songo z gołym tyłkiem. Nikt nie zwracał uwagi na przemoc i inne rzeczy, ale najważniejsze że dziecko się cieszyło. Teraz w telewizji puszczają takie straszne bajki że masakra. Przykład:
Kiedyś- jak mi nie dasz chipsa to użyje przemocy
Teraz- Zosiu chcesz kawałek czekolady. Dziękuje, bardzo chętnie.
Co o tym myślicie?

/Bez wulgaryzmów

Wychowałam się na "Smerfach", "Misiu Uszatku", "Kubusiu Puchatku", "Tomie i Jerrym", bajkach Disneya i projektach "Zwariowanych melodii". Pamiętam, że tamte bajki były przyjazne dzieciom, proste w odbiorze. Nie patrzyłam, jak koleżanka wyżej na "Jacek i Agatka", ale za to uwielbiałam "Reksia", "Zaczarowany ołówek", "Bolka i Lolka". Jako dziecko bardzo lubiłam uczyć się poprzez bajki, jak już byłam starsza to oglądałam "Jedyneczkę" emitowaną na TVP1, gdzie dzieci uczyły się pisać, czytać i wykonywały różne ćwiczenia ruchowe.

Dzisiejsze bajki są po prostu obrzydliwe, pełne przemocy, nie są pouczające, za to dużo w nich wrzasku i zbędnego chaosu. Takie np. "Atomówki" jeszcze nie są zbyt groźne, chociaż poziom przemocy już w nich uważam za spory, ale co przeglądnę mimochodem Cartoon Network, to moim oczom ukazują się albo obleśne, wielkie potwory, albo jakieś krwawe sceny. Jestem przerażona, bo młodsze dzieci karmione są dużym ładunkiem przemocy, co nie pomaga w ich rozwoju. Mam tylko nadzieję, że rodzice pilnują, co oglądają ich pociechy.

I to w sumie można podpisać również pod to, co napisałam wyżej - komercja, komercja i jeszcze raz komercja. Kiedyś było to nie do pomyślenia. Dziś Hannah Montana, Camp Rock, czy High School Musical są nadawane po to, aby przynosić zysk w każdy możliwy sposób. Mało ma to wspólnego z ideą, zgodnie z którą tworzona była Myszka Miki czy Król Lew.

Oj, kochana "Król Lew" to akurat przepiękna bajka, dzisiejsze disneyowskie bajki nie dorastają do pięt takim hitom jak "Pocahontas" {uwielbiałam patrzeć na przygody pięknej Indianki i Johna Smitha}, "Mulan" {przygody odważnej wojowniczki uważam za majstersztyk}, "Mała syrenka" {dzięki tej bajce do tej pory lubię patrzeć na różne programy o życiu wodnych stworzeń}. Całkiem niedawno, bo parę miesięcy temu podczas jednej z wolnej lekcji moja klasa puściła na wielkim ekranie multimedialnym "Króla Lwa"... I nie uwierzycie!, wszyscy patrzyli z zapartym tchem, nikt się nie odzywał, a nawet parę osób uroniło kilka łez podczas śmierci Mufasy [ja też byłam wzruszona]. To świadczy o DOSKONAŁOŚCI i GENIUSZU tych bajek, osobiście "Króla Lwa" mogłabym oglądać milion razy, a i tak zawsze miałabym łzy w oczach.

"Hannah Montana" i te inne rzeczy są wyprodukowane tylko w celach komercyjnych, ale te stare bajki były tworzone dla dzieci, żeby coś wyniosły, aby miały jakąś lekcję z życia.

Gdy chodziłam do przedszkola i podstawówki to miałam kolekcję filmów Disneya, do których uwielbiałam wracać. . Mama mi opowiadała, że w danym okresie życia podobała mi się inna bajka. Najpierw spodobał mi się "Pinokio", gdy miałam 2 - 3 latka, to chodziłam jak on, potem zauroczyłam się "Alicją w Krainie Czarów"... Szłoby długo wymieniać, ale do tej pory pozostał sentyment do "Króla Lwa" i "Małej Syrenki" .